donderdag 13 november 2008

Gedaan met de pret...

Met grote spijt moet ik u mededelen dat mijn vakantie gedaan is en dat er bergen werk voor mij klaar liggen. Met veel plezier kan ik u mededelen dat de vakantie gewoonweg fantastisch was en dat ik nu vol goede moed terug in mijn werk zal vliegen!

We (Line, Julie en ik) hebben half Senegal afgereisd, zoals u kan zien op het kaartje, maar het was ongelofelijk hard de moeite. Voor de foto's zal u deze keer nog een andere site moeten raadplegen. Deze staan nu op mijn msn space want daar kan u (als u nog iets klein installeert) direct volledige albums downloaden in plaats van foto per foto. Het is niet dat ik mijn langharige krullekop op iedereen zijn computer wil staan maar voor mijn reisgenoten en andere geïnteresseerden is dat iets makkelijker om te downloaden. (Maar als u graag mijn foto als screensaver zet, ik hou u niet tegen!)

het adres: http://cid-290df16ea1bc4d5b.spaces.live.com/photos/


Kijk wie daar is, een ...

(langleve paint)

Ik denk dat normaal iedereen daar aan kan, moest het niet lukken kan je altijd mijn msn-vriend worden en dan kan je er zeker aan. (pieterrutsaert@hotmail.com)

Ik vrees dat er de volgende weken niet veel interessant nieuws op mijn blog komt, maar als ik iets meemaak: u zal het geweten hebben!

Geniet van regen, koude en wind!
Doe de regering en de banken de groeten!
En tot de volgende!

woensdag 22 oktober 2008

Tot ziens surrogaat-vriend

Jawel, ik moet u met spijt in het hart mededelen dat Yann, mijn surrogaat-vriend, vertrokken is... Voor mij is dit een kleine ramp want nu moet ik zelf alles in het Frans uitleggen. Maar aan alle nadelen zit natuurlijk ook een voordeel: dit moest gevierd worden!

We zijn begonnen met onze specialiteit: spring gezamelijk in het zwembad op het moment dat de flits afgaat, ik begin het stilaan een kunst te vinden.

Daarna zijn we doorgegaan naar de papayer, de plaatselijke discotheek. Terwijl Yann en ik een kleine mode-blunder hadden gevonden,


was Alex druk bezig met het toch wel professionele "schuren".

De Volgende dag was ik zo slim een cake te eten die veel te oud was (maar toch nog altijd heel lekker!) dus heb ik het grootste deel van de dag op het toilet doorgebracht. Maar leve immodium instant (dit werkt echt fantastisch!), na enkele uren was ik er al van af. Daarna heb ik mij bij het afscheidsfeest gevoegd dat de buren voor Yann georganiseerd hadden. Aan de kust hebben we, in een klein hutje gekookt, gegeten en gezongen (en tel daar voor de byfalls, de moslimhippies, gedronken en gerookt bij). Maar het was de moeite! We moeten nu ook niet elke dag verkleed doorbrengen.








En beste mensen, binnen twee dagen vertrek ik op vakantie dus zal u even van mij niks horen (maar da was u waarschijnlijk al gewoon). Bij leven en welzijn, tot binnen drie weken!

Disco saved my life

Gegroet beste bloglezer,

Er is weer het één en ander gebeurd in het verre Senegal. Om te beginnen een heel geslaagde disco-avond, georganiseerd door Alex en Siska. (Thema-avonden blijven plezant op elk continent!) En het was met alles erop en eraan, Disco-bal en Afrokapsels inbegrepen!


Een geknutselde disco-bal

Hier ziet u: Yann, Matty, Alex en Pieter (idd, dezelfde kleermaker)

En het was een behoorlijk internationaal feestje:

Een Belg en een Duitse

Een Mauritaniër, een Senegalese en een Walloniër

Dronken Senegalees en twee antwerpse vrouwen

Dansende Mauritaniër, Senegalese en Duitse

Vier zittende Amerikanen, een Senegalees (helemaal links) en lichtjes beschonken Belg


Een Japanese Senegalees (hij lijkt toch echt meer op een Japanner dan op een Senegalees), een rare Belg, een Byfall Senegalees en een Franse

Hier heb je die rare Belg weer met zijn Senegalese vriend die hem een roze onderbroek als cadeau geeft

Het was een fantastische avond!

dinsdag 7 oktober 2008

Koken met Mohammed

Jawel, ik heb aan cultuur gedaan! Allé toch een beetje. De zaterdag heb ik een volledige dag "op zijn Senegalees" doorgebracht. De buurvrouw had ons beloofd om Ceebu jën (de meest typische Senegalese schotel: vis met rijst) te leren maken. En om negen uur 's ochtends, op een zaterdag... , stonden Yann en ik met heel kleine oogjes bij de buurvrouw.

We zijn begonnen met het kopen van alle ingrediënten op de markt en dit duurt heel wat langer dan naar de supermarkt gaan bij ons. Als er ergens heel veel volk aan een kraampje staat ga je er gewoon ook bij staan en begin je mee te bieden terwijl in het kraampje ernaast bijna niemand staat... En ja, ze verkopen daar juist hetzelfde. Het enige probleem aan de markt is dat je daar echt heel goed op je spullen moet letten want voor je het weet ben je alles kwijt (voor de rest is Saint-Louis een redelijk veilige en rustige stad).

Na een uurtje of twee waren we terug en dan konden we beginnen aan het maken van de ceebu jën. Dit wordt op één vuur bereid en duurt wel vrij lang. Maar hier zeggen foto's meer dan woorden :) (en het is ook een pak makkelijker)


Tegen half vier (jawel, om negen begonnen) was de ceeb jën dan eindelijk klaar! Maar het moet gezegd worden, het was het wachten waard! En zoals het hoort hebben we met de handen gegeten al zittend op de grond. Het is eens iets anders. De video van hoe je exact een ceebu jën hoort te eten, zal later wel eens op youtube verschijnen! (films uploaden gaat hier spijtig genoeg te traag maar nog enkele weken wachten en Yann zet ze op internet).


Toen we rond zeven uur klaar waren met het drinken van de thee, hebben we toch besloten om door te gaan. Een maaltijd van tien uur alles samen kan wel tellen... Maar het was de moeite!


donderdag 2 oktober 2008

gegroet beste bloglezer

Gegroet beste bloglezer,

Vandaag is de Ramadan afgelopen, dit is één van de belangrijkste feestdagen van het land. En voor ons betekent dit een dagje vrijaf, joepie! We zijn bij de buren uitgenodigd om mee te komen vieren en te komen eten. En ze hebben ons verzekerd dat het heel lekker ging zijn!

Voor mijn thesis is er ook het één en ander veranderd. We waren tot nu toe van plan om een grootschalige consumentenenquête te doen. Maar de kans is groot dat we echte proef- en kooptesten gaan doen. Voor mij betekent dit heel veel nieuwe dingen leren en lezen. Maar het is nog altijd met heel veel goesting!

En als het lettertype van mijn blog soms verandert, sorry daarvoor maar dit is eigenlijk een ***programma om mee te werken...

Toebab Dhiallo

Vorig weekend zijn Yann en ik samen met Alex en Sita de leuke, agressieve hond naar Toebab Dhiallo geweest. Dit is een klein gezellig dorpje aan la Petite Côte, de kuststrook onder Dakar. Titi, de eigenares van de chambre d'h™te waar wij verblijven, heeft hier een stuk grond gekocht. En als het huis gebouwd is, gaan ze hier komen wonen. Maar als je een huis bouwt in Senegal, ben je er zelf best bij anders kun je is voor onaangename verrassingen komen te staan zoals bv geen ramen en stopcontacten op 2 m hoogte…

Alex, Yann, Sita en Pieter

We hebben het weekend doorgebracht bij Titi, Ismaela en de 2 leuke kindjes Rama en Moctar. We zijn begonnen met een tour in het dorpje en een bezoek aan een prachtig hotel. Je kan hier echt overal gewoon binnen en buiten lopen.


een foto van het hotel

Hierna hebben we de grond bezocht waar ze gaan bouwen.De stenen omheining en de fruitbomen staan er al en Yann en ik hebben allebei een citroenboom mogen planten. (we waren toch wel een beetje vereerd!) Na het regenseizoen beginnen ze hier normaal met de bouw van het huis.

Alex, Titi, Ismaéla, Rama en Matar

De twee fiere boomplanters

En 's avonds heb ik in een klein restaurantje eindelijk nog is steak friet kunnen eten. En echt wauw... ongelofelijk lekker! (Ik weet het, ik ben een klein beetje een cultuurbarbaar, in Afrika toch steak en frieten willen eten...) Het enige nadeel aan Toubab Dhiallo zijn de muggen en andere bijtbeesten! Ondanks alle bescherming (muskietennet, liters muggenmelk en een heel goede vliegenmepper) zijn mijn enkels zwaar aangevallen.

De tweede dag zijn we naar het strand geweest. Een lekker luie zondag zoals het hoort met smiddags een barbecue op het strand. Ideaal om jezelf voor te bereiden op een nieuwe werkweek...

Wat je allemaal met modder kan doen!
Onze chefkok!

maandag 22 september 2008

Een welgemeende sorry!

Ik weet het, ik ben een beetje lui geweest… Vanaf nu zal ik echt waar meer proberen te schrijven op mijn blog! Het is nu zondag avond, ongeveer negen uur en ik ga echt mijn best doen om wat meer te vertellen van wat ik hier doe! En ik zal beginnen met vorig weekend.